Wpływ konstrukcji pojazdów na obrażenia osób poszkodowanych i działania służb ratowniczych

Autorzy st. kpt. mgr inż. Piotr Gonera , kpt. inż. Adam Minkina , mł. kpt. mgr Kamil Biały , st. kpt. mgr inż. Artur Wydra Data publikacji: 01.06.2023 r. Numer wydania: 4/2022

Z każdym rokiem produkcji i kolejną generacją modelu, struktura i zastosowane zabezpieczenia bierne ewoluują, a stan osób poszkodowanych w porównywalnych wypadkach jest lepszy. Nakłada to na ratowników obowiązek wykonania ewakuacji zgodnie ze sztuką kwalifikowanej pierwszej pomocy i aktualną wiedzą na temat budowy pojazdów. Do lamusa odchodzi technika zgniatania błotnika, odchylanie dachu do tyłu czy priorytet w odłączeniu akumulatora. Jeżeli nie jest to konieczne, ratownicy nie powinni ewakuować poszkodowanego w sposób narażający go na rotację kręgosłupa. Dlatego tak duży nacisk kładzie się dzisiaj podczas szkoleń na usunięcie całego boku pojazdu i technikę tunelowania (przy zachowaniu w dalszym ciągu wykonania szybkiego dostępu do osoby poszkodowanej, ale nie wykonując ewakuacji tą drogą bez potrzeby). Pozostają jeszcze samochody o napędzie alternatywnym: hybrydy, „elektryki” i napęd wodorowy. Ich budowa, rozmieszczenie akumulatorów i zbiorników na wodór ponownie nakładają na ratowników konieczność ewaluacji znanych technik w ratownictwie drogowym. Bo wiele metod używanych dzisiaj będzie niebezpiecznych w „samochodach jutra”.