Wykorzystanie dronów w jednostkach straży pożarnej
Bezzałogowe systemy powietrzne (UAS) w strukturze ratownictwa w Stanach Zjednoczonych (na którym wzorują się służby ratownicze w innych krajach) składają się z następujących elementów: bezpilotowy stałopłatowiec lub wielowirnikowiec (UA, ang. Unmanned Aircraft), system kierowania lotem (komunikacja i nawigacja) oraz urządzenia peryferyjne służące do przesyłania danych, a także elementy niezbędne do prawidłowego funkcjonowania bezzałogowca (np.: stacje dokujące, stanowiska ładowania baterii, wymienne zestawy sensorów).
W pierwotnym znaczeniu terminu „dron” była to dużych rozmiarów platforma bezzałogowa, która miała przemieszczać się na dystansach sięgających tysięcy kilometrów bez tankowania, pełniąc misje bojowe lub szpiegowskie. Przydatność takich jednostek dla potrzeb służb ratowniczych jest znikoma. Nie prowadzi się bowiem koordynacji działań ratowniczych czy pozyskiwania danych na potrzeby operacyjne z odległości większej niż kilka czy kilkanaście kilometrów. W przypadku, kiedy potrzebna jest długotrwała obserwacja terenu bez możliwości międzylądowania, są technologie zdecydowanie prostsze i kosztujące ułamek tego co dron militarny. Małe (w porównaniu z UCAV) wielowirnikowce umożliwiają prowadzenie multisensorowego rozpoznania, od czego może zależeć życie i zdrowie ratowników, a także osób poszkodowanych w wyniku np. [...]
